Bu ikisinin aynı şey olduğunu düşünmek büyük bir yanılgı. Ömrü kadar yaşadığını düşünmek insanın kendine koyduğu en büyük engel.

Ömür, tabi ki Allâh’ın dünyada canlı olarak kalacağımızı takdir ettiği süre, amenna🙏
Herkes  dünyada kendi süresini yaşar.
Bu ömür denen sayılı zamanda yaptığınızdan gurur duyduğunuz , sonradan heyecanlanarak hatırlayacağımız; «İyi ki yapmışım!» dediğimiz, neler var?
Anlatılacak, okunacak, sevgiyle anılacak, geleceğe saklanıp aktarılacak iyi iş diyeceğiniz neler var?
Etrafımızı yapmadıklarıyla eleştirirken dönüp kendimize baktığımızda şunu da çok iyi yaptım dediğimiz ne varsa aslında o kadar yaşamışızdır.

Her uyandığımız gün, yaşanılacak anları yakalama, hayatınızı yeniden yazma imkânı ve fırsatı bulacağımız bir hediyedir. 
Bunu yapabilmek için de her şeyden önce hisseden bir kalbe ve coşkulu bir ruha sahip olmak gerekir. Gerçeği söylemek gerekirse- duyan ve yaşayan biri olmak biraz emek işi, birazda doğuştan gelir. Emek kısmı okuyup, öğrenme ile, eğitim ile gelişebilir. 
Doğuştan olan kısım ise lider olmaktan Peygamber olmaya kadar geniş bir yelpaze. Aslında günümüze gelen bilgilere bakınca en büyük ruha ve coşkuya sahip Peygamberler. O dönemlerde yapılanları, bize aktarılanları okuyunca büyük mücadeleler, büyük devrimler yapılmış. Kaşifler, komutanlar, bilim insanları, sanatçılar, yazarlar, şairler bu insanların hepsi üretmiş, ruhu ile çalışmış ve kalıcı eserler bırakmışlar.  Bu durumda gerçekten yaşamışlar.

Bir çocuğun kalbine dokunarak sevgi dolu  yetiştirdiğiniz her insan da sizlerin, bizlerin kalıcı iyilikleri, bu Dünya için yaşadığımızın kanıtı.

Yaşamak aşk ile aksiyon alıp harekete geçmek ile olur. Hesap kitapla olacak iş değil. Naçizane benim yaşam görüşüm, ne yaparsak yapalım ama aşk ile yaparsak yaşamış oluruz.

Tabi ki aksiyon insanı olmakla maceraperest olmayı karıştırmayalım.
Maceraperestler, elde edecekleri hiçbir hedefleri olmadan sadece heyecan maksadıyla olaylara karışırlar.
Aksiyon insanı ise daima kalbinde hisseder, amaçları, hedefleri vardır. O amaç için çalışır, hiçbir fedakârlıktan kaçınmaz.

Ömür denilen süreyi en verimli şekilde kullanarak onu yaşama anlarına dönüştürmek hedefimiz olmalı. Şahsî çıkar ve menfaatlerden vazgeçip millî ve manevî menfaatlere terfi etmeliyiz.